Hayat rakı,bizler balık ve geceler de Ayvalık olsa …

0

Zeytin ağaçlarının kokusunda arar huzuru kimimiz.

Kimimiz ise,hatıralarını denizin tuzuna basmak ister zaman zaman.

Gider ayak izlerdir,çimen yeşilinde bıraktığımız adımlar.
Kumsaldaki kaleler ve kalplerin içindeki o adlar.

Bir sahil kasabasının kış halleridir bizim,bizlerin sessiz ve ıssızlığı çoğu zaman.

Bir gece karanlığının dost yıldızları gibidir anılar.Kimi parlar,kimi de dünler gibi gözlerimizin önünden kayar da kayar.

Tahta masaların taşıdığı yorgun ve ağırlaşmış hatıralar.

Birike,birike,hatta,biriktire,biriktire ve damlaya damlaya göl olan hikayelerin yolcusuyuz.

Çocukların,buzdolabı üstünde,renkli boya kalemlerine çizilmiş resimlerindeki uçurtmanın özgürlüğündedir hayallerimiz.

Kaç yıldız kayarken kuyruğuna takılıp da umutlandığımız hayallerdir tutunduğumuz.

Yazlık sinemalardan gelip geçen yüzler değil midir yaşadığımız dünler ?

Hayat kavgası,ekmek davası öğretisindedir ömür dediğin ve bizlerin hayat ile ekmeğin arasında kalışlarımız.

Ekmek mi,hayat mı kazanır kim bilir … ?

Düşününce,tıka basa doymuş gibi gözüksekte bu hayat kavgasında,
doyurmak için aklı,
doyurmak için ruhu,
kaç kaşıkla o kavgaların,evet o kavgaların tarafı oluyoruz farkında olmadan ?
O tatlı huzuru almaya gelmişken bu üç günlük dünyaya,bir köpek sadakatinde bağlıyız gibi anlık hırslarımıza.

Bakınca,ne biriktirdiysek,günü geldiğinde o bile kalmıyor avuçlarımızda.

Bir hıçkırıkla gözümüzü açtığımız dünyaya,bir hoşçakalla vedadır son perde ve bıraktığımız anılar ardı ardına.

Eş,dost,sevgili,düşman çevrilidir ya etraf,kendimiz bile kendimize kalmıyor ki aldığımız bir anlık nefesin derinine bakınca.

Yol hali,yolculuk halidir hayat dedikleri.
Mola anlarında yakalanan nefes alma halleridir yüzlerde tebessüm kalmalarımız.
Kimine kısa,kimine uzun hikayelerdir toplamlarında yaşanılan.

Çaylar her zaman şirketten olmaz ya hani ?
Ya çayına şeker,ya şekerine çaysındır,başka akıllarda bıraktığın tadda.

Zeytin ağaçlarının kokusundadır aradığımız huzur.

Birike birike biriktiğimizi,biriktire biriktire arttığını sandığımız yüzler ve anıların toplamıyız bakınca.

İnsan hallerimizdir,bir başka hafızada bıraktığımız tad.
Kimine acı,kimine sancı kimine de tuz ya da taddır hikayelerimiz bizden sonra.

Nefes sayılı,adı zamandır ki.süreli mi,süreli.

Keşke sevgili dost;
keşke,
ey zamanın değirmeninde öğütülüp giden hikayelerimizde,
hayat rakı,
bizler balık
ve geceler de
Ayvalık olsa.

Keşke olsa .

Selam ile …

Cem Ayaz

Bağımsız Gazete

25.04.2017

yorum Yap

Bu web sitesi deneyiminizi geliştirmek için çerezleri kullanır. Bununla iyi olduğunuzu varsayacağız, ancak isterseniz vazgeçebilirsiniz. Kabul etmek Mesajları Oku